پنجشنبه ۲۹ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۴:۲۰ Thursday, 20 September 2018 |
تاریخ انتشار: ۱۲:۰۴ - ۱۰ تير ۱۳۹۷
کد خبر: ۱۰۹۴۲
تندرست نیوز گزارش میدهد؛
می‌گل هشترودی
تندرست نیوز؛خیلی وقت است که بازار کودک آزاری داغ است و خبرهای مربوط به آن رسانه ای می شود و در فضای مجازی دست به دست می شود؛ خیلی وقت است که فعالین حقوق کودکان بیانیه صادر می کنند و خواستار تصویب لایحه حقوق کودکان و نوجوانان هستند اما دریغ و درد که 10 سال است این لایحه در پیچ و خم های مجلس و قوه قضائیه خاک میخورد! این روز ها خبر های غم انگیز تری از این دست منتشر شده است! خبر آزادی کودک آزاران با یک فیش حقوقی!
طی ماه های گذشته با موارد زیادی از کودک آزاری رو به رو بودیم، نگار که توسط پدر مورد آزار و اذیت قرار گرفت؛ پدر پیکر نحیف او را با قمه زخمی کرد و او را چندین بار دار زد! کودکان ماهشهری که توسط پدر و نامادری مورد آزار و اذیت قرار گرفتند! دهانشان با چسب تفنگی دوخته شد و با چکش بر دهانشان کوبیده شد و هفته ها با دست و پای بسته بدون آب و غذا در گوشه ای از حیاط خلوت شب را صبح می کردند! این ها تنها نمونه هایی از کودک آزاری های اتفاق افتاده است!
در پی رسیدگی به پرونده کودکان ماهشهری(فاطمه، بنین و علی اکبر) متوجه شدیم که پدر و نامادری این 3 کودک با یک فیش حقوقی ساده در کمتر از یک ماه آزاد شده اند! مدد کار پرونده می گوید پدری که به بدترین شکل ممکن کودکان خودرا مورد آزار قرار داده است با یک فیش حقوقی که توسط عموی کوچک بچه ها ارائه شده است آزاد شده و این موضوع به تشویش فاطمه، دختر بزرگتر می افزاید! مخصوصا اینکه پدر مکررا به درب خانه عموی بچه ها که در حال حاضر سر پرستی بچه ها با اوست مراجعه می کند!
کودکان همچنان نزد عموی بزرگ ر خود هستند اما این نگرانی وجود دارد که در آینده نزدیک کودکان نزد والدین کودک آزار خود باز گردند و این موضوع واهمه و ترس را در فعالین حقوق کودک افزایش میدهد زیرا بر اساس شواهدی که نشان از آزادی زود هنگام کودک آزاران دارد به نظر می رسد که رای نهایی نیز رای محکمی نباشد و ضعف قوانین موجود نیز به این موضوع دامن می زند همچنین گفته می شود که خانه پدر کودک آزار در نزیکی خانه عموی سر پرست کودکان است و فشار های پدر ممکن است که عمو ها را خسته کند تا از بار مسئولیت خود شانه خالی کنند!
در گذشته نیز بار ها با پرونده هایی از این دست رو به رو شده ایم که نتیجه آن انتقام خونین پدر از کودکش بوده است! سال 90 بود که پسربچه سه ساله‌اي به نام باربد قرباني آتش اعتياد پدرش به شيشه شد؛ پدری که برای انتقام از همسر پسر 2 ساله اش را به آتش می کشد و سوختن او را نگاه می کند! باربد بعد از 18 روز مبارزه براي زنده ماندن درگذشت. مادر باربد پس از پنج‌ماه نديدن پسرش با بدن سوخته او در بيمارستان مفيد كرج مواجه شد و حالا براي ديدن او راهي جز قبرستان و سنگ قبري سخت و سرد ندارد. و اما پدرش! پدري كه آغوشش جز در موقع به آتش كشيدن بدن كوچك باربد و براي ساكت كردن فريادهايش گشوده نشد،  پدري كه اعتياد بلاي جان خود و خانواده‌اش شده بود، وقتي ديد تلاش‌هايش براي بازگرداندن همسرش به زندگي مشترك بي نتيجه است به خانه پدر همسرش رفت و درمقابل چشمان مادربزرگ باربد، يك شيشه بنزين بر روي «باربد» ريخت و او را از هستي و زندگي ساقط كرد. «باربد» توسط مادربزرگش و با كمك همسايه‌ها به بيمارستان شهيد مدني كرج منتقل و پس از گذشت يك هفته با كمك انجمن‌هاي حمايت از كودكان در حالي به بيمارستان مطهري تهران منتقل شد كه تمام پوستش سوخته بود و داروها و موادغذايي از طريق بيني‌ به او منتقل مي‌شد. پسرك آرام بود و در برابر درد، دم برنمي‌آورد اما كم كم عفونت گسترش پيدا كرد و بدن نحيفش ديگر توان مقابله و مبارزه را نداشت و از این دنیا پر کشید اما پدر باربد 2 سال بعد یعنی در سال 92 آزاد می شود و این انتهای ماجرای کودک آزاری است!
باربد های زیادی توی این شهر وجود دارند که آتش انتقام پدر و مادر دامن آن ها را میگیرد و فکر کردن به این موضوع که کودکان ماهشهری و نگار و بقیه کودکان قربانی کودک آزاری قرار است سرنوشتی مثل سرنوشت باربد داشته باشند نگرانی ها را افزایش می دهد.
در قانون اساسی بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته به حقوق کودکان توجه لازم مبذول شده است. ده‌ها نهاد و سازمان منطقه‌ای و بین‌المللی به نام کودکان و حمایت از آنها تأسیس شده اما این درحالی است که اگر قانون اساسی کشورمان را ورق بزنیم، مشاهده می‌کنیم که از اصول ١٧٧گانه آن حتی یک اصل به کودکان اختصاص نیافته است. شاید بتوان این را نشانه عدم توجه قانونگذاران به کودکان و تربیت آنها دانست. قانون اساسی ما مدعی است که به مشکلات و مسائل عدیده پرداخته است اما حقیقت امر بدین‌گونه نیست، چون در این مورد با تفویض اختیارات به قانون مدنی و قانون مجازات اسلامی کودکان را بیشتر تحت سلطه والدین قرار داده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند که نظام قانونی و حقوقی ما باید در این مورد اصلاح شود. درحال حاضر افزون بر ضعف قوانین در زمینه مبارزه با پدیده کودک‌آزاری، نظام اجرایی کشور نیز توانایی اجرای موثر قوانین را ندارد.
علی نجفی توانا حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری در این باره گفته است: در مورد آزار واذیت جسمی کودکان و شکنجه توسط والدین متاسفانه قانون سال ۱۳۸۳ با وجود آنکه قانون مترقی و خوبی تلقی می‌شد و اولین بار بود که در مورد کودک آزاری به تصویب می‌رسید اما عملاً به دلیل اینکه شورای نگهبان، والدین را از شمول این قانون مستثنی نمود؛ وجه بارز و مترقی خود را از دست داد و سبب شد که اگر والدین فرزند خود را در چارچوب تربیتی مورد تنبیه بدنی قرار دهند؛ مشمول این قانون نشوند. در نتیجه از آنجا که افراد عادی اگر موجب این کارشوند مشمول قانون مجازات قرار می‌گیرند؛ بنابراین، با مستثنی کردن والدین عملا این قانون چیز جدیدی به همراه نداشت.
این استاد دانشگاه معتقد است: اکنون قانونی برای مورد آزار قرار گرفتن کودکان توسط والدین نداریم، در حالی که می‌دانیم که بیشترین آزار و اذیت را والدین نسبت به فرزندان دارند. جالب است که بدانید که قتل طفل توسط پدر، قابل مجازات قصاص نیست. البته آزار و اذیت فرزندان توسط والدین تنها به علت ضعف قانون نیست و علت آن را باید در ضعف فرهنگ، مسائل اقتصادی، مسائل تربیتی و ناآگاهی والدین جستجو کرد. هرچند که در صورت وجود قانون مانع، یعنی قانونی که والدین را برای انجام تنبیه غیر متعارف، قابل مجازات تلقی کند، ما می‌توانستیم با بخشی از این جرایم مبارزه کیفری کنیم. در جامعه ما ضعف قانون عامل مضاعفی برای اذیت و آزار کودکان توسط والدین به ویژه والدین معتاد، بیکار و کم درآمد و یا از هم جدا شده تلقی می‌شود. ما هر روز شاهدیم که کودکان باسیگار، چکش، قیچی، مشت و لگد، حتی در سنین شیرخوارگی، مورد ضرب و شتم و آزار قرار می‌گیرند وباید توجه داشت که اذیت و آزار جنسی نیز رو به افزایش است.
فاطمه دیگر در پستوی خانه پدری با دست پای بسته و دهانی چسب زده نیست اما هر شب کابوس آن شب هایش را میبیند! پدری که هنوز هم سایه اش سنگینی می کند و روز هایی که از خاطر کودکان ماهشهری پاک نمی شود! کاش می شد از نمایندگان مجلس پرسید چرا لایحه حمایت از کودکان تصویب نمی شود که شاید بتواند تنها کمی از کابوس های شبانه کودکان کم کند؟ کودکانی که این روزها حتی در خانه پدری هم آسایش ندارند!

نام:
ایمیل:
* نظر: