دوشنبه ۰۲ مهر ۱۳۹۷ - ۰۶:۱۹ Monday, 24 September 2018 |
تاریخ انتشار: ۱۰:۳۴ - ۱۳ اسفند ۱۳۹۶
کد خبر: ۱۷۴۳
تندرست نیوز؛عفونت‌های مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی (HCAI) را گونه‌ای از عفونت‌های بیمارستانی تعریف کرده‌اند که بیمارانی که به دلایلی غیر از مشکلات عفونی در بیمارستان پذیرش شده‌اند در آنجا به آن مبتلا می‌شوند. این موارد عفونت‌هایی را که در بیمارستان ایجاد می‌شود اما بروز آن‌ها پس از ترخیص است و همچنین عفونت‌های شغلی در میان کارکنان خدمات بهداشتی را شامل می‌شود.

رحال‌توسعه و توسعه‌یافته طی بیست‌سال گذشته چالش‌های جدید و جدی در مراقبت سلامت ایجاد کرده است. اشاره به این عفونت‌ها از آن‌جهت مهم و اضطراری است که:

نرخ عفونت‌ها افزایش یافته است: انتشار این عفونت‌ها صدها میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. این عفونت‌ها درد بیمار و نیز مدت بستری‌شدن او در بیمارستان را افزایش می‌دهد.

مقاومت به درمان: عفونت‌های رو به‌افزایشی که از طریق پاتوژن‌ها ایجاد می‌شوند به درمان‌های سنتی مقاوم‌اند. امروز بیش از ٪۷۰ از این عفونت‌های باکتریایی می‌توانند نسبت به داروهایی که برای درمان آن‌ها به‌کار می‌رود مقاوم باشند.

بیماران عفونی:

§ مدت اقامت بیشتری در بیمارستان دارند

§ با داروهایی درمان می‌شوند که تأثیر کمتری دارند و سمی‌تر و گران‌‌تر هستند

§ برخی از بیماران بهبود نمی‌یابند و بعضی دیگر ممکن است دچار عوارض طولانی‌مدت شوند.

§ صدها میلیون نفر از بیماران سراسر جهان هرساله تحت تأثیر این عفونت‌ها قرار دارند که به مرگ‌ومیر و ضررهای مالی برای نظام سلامت و بیماران منجر می‌شود.

§ از هر 100 بیمار بستری‌شده، در زمانی فرضی، 7 نفر در کشورهای توسعه‌یافته و 10 نفر در کشورهای درحال‌توسعه، حداقل یکی از عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی را خواهند گرفت.

§ در کشورهای پیشرفته، عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی ٪۱۵-۵ از بیماران بستری‌شده و ٪۳۷-۹ از بیماران بخش‌های مراقبت‌های ویژه (ICU) را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

§ تقریباً تخمین زده شده است که سالانه 5 میلیون مورد عفونت مرتبط با خدمات درمانی در بیمارستان‌هایی با مراقبت حاد اتفاق می‌افتد که به 25 میلیون روز اضافه بستری در بیمارستان منجر می‌شود.

§ هر سال در انگلستان بیش از 100 هزار مورد از عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی منجر به بیش از 5 هزار مرگ می‌شود.

§ نرخ شیوع عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی طی سال ۲۰۰۲ در ایالت متحده ٪۴.۵ برآورد شد و تقریباً 100 هزار مورد از مرگ‌ومیرها به این عفونت‌ها نسبت داده شده بود.

§ در کشورهای درحال‌توسعه خطر این عفونت‌ها در حال افزایش است. داده‌های ادغام یافته از تعداد محدودی از مطالعات در بیمارستان‌ها نشان‌دهنده‌ی شیوع این عفونت‌ها از٪۱۵.۵ به ٪۴۷.۹ در ازای هر 1000 روزی است که بیمار در بخش‌های ICU بزرگسالان بستری است.

§ میزان خطر عفونت مکان‌های جراحی (SSI) در کشورهای درحال‌توسعه به‌طور مشخصی بیشتر از کشورهای پیشرفته است. میزان شیوع این عفونت‌ها 5.6 به ازای هر 100 پروسیجر جراحی است.

§ در اروپا، عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی نشان‌دهنده‌ی بار اقتصادی معادل ۲۴-۱۳ میلیارد یورو در سال است.

§ هزینه‌های اقتصادی سالانه ناشی از این عفونت‌ها در ایالات متحده در سال 2004 تقریباً 6.5 میلیارد دلار بوده است.

بار اقتصادی

هزینه‌های اقتصادی درمان بیماران دارای عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی مهم است. اقامت بیشتر در بیمارستان و نیاز به سطوح بالاتر درمان بودجه‌ی خدمات درمانی را افزایش می‌دهد و همچنین بارِ اقتصادی بر بیماران و خانواده‌ی آن‌ها تحمیل می‌شود.

پاسخ جهانی

§ مراقبت پاکیزه مراقبت ایمن‌تر است و کمپین نجات زندگی WHO: دستانتان را تمیز کنید بر مشارکت و تعهد دولت برای توجه به عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی و بهبود بهداشت دست در نقطه‌ی مراقبت تمرکز دارد. دستورالعمل‌های سازمان جهانی بهداشت، در خصوص نظافت دست در خدمات درمانی، پنج مورد را توصیه می‌کند.

§ کمپین مراکز پیشگیری و کنترل بیماری‌ها (CDC) برای جلوگیری از مقاومت‌های ضد میکروبی در خدمات درمانی از طریق استفاده از استراتژی‌هایی برای پیشگیری از عفونت‌ها، انتشار آن‌ها، تشخیص و درمان عفونت‌ها و استفاده عاقلانه از ضد میکروب‌ها است.

§ کمپین موسسه‌ی بهبود مراقبت سلامت (IHI)، 5 میلیون زندگی برای کاهش عفونت‌های استافیلوکوک مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) از طریق 5 مداخله‌ی اصلی: 1) بهداشت دست؛ 2) ضدعفونی کردن محیط درمانی و تجهیزات؛ 3) مراقبت فعال؛ 4) احتیاط‌های تماسی برای بیماران عفونی؛ 5) انطباق با پروتکل‌ها برای استفاده‌ی مناسب از کانترهای وریدی و بسته‌های ونتیلاتور

اقدامات احتیاطی

توصیه‌های اخیر شامل دو سطح از اقدامات احتیاطی می‌شود:

اقدامات احتیاطی استاندارد را، صرف‌نظر از عامل عفونی تأییدشده و یا مشکوک در تمامی محیط‌های خدمات بهداشتی، می‌توان برای تمامی بیماران به‌کار گرفت. این احتیاطات شامل استراتژی اولیه برای پیشگیری از عفونت است. اقدامات احتیاطی بر اساس این اصل است که تمامی خون و مایعات بدنی؛ ترشحات و مدفوع، به‌استثنای عرق، ممکن است حاوی عفونت‌های قابل‌انتشار باشند. اقدامات احتیاطی عبارت‌اند از: بهداشت دست، پوشیدن دستکش، گان، ماسک، محافظ چشم و صورت بر اساس پرتوگیری‌های پیش‌بینی‌شده و تزریقات ایمن.

انتقال بر اساس اقدامات احتیاطی باید در خصوص درمان بیمارانی که یا عفونت در آن‌ها تشخیص داده شده است و یا مشکوک به عفونت هستند به‌کار گرفته ‌شود. اقدامات احتیاطی مطابق با سندروم بالینی و عوامل اتیولوژیک به‌کار گرفته می‌شوند و سپس بر اساس نتایج آزمایش اصلاح می‌شوند. سه طبقه‌بندی وجود دارد: اقدامات احتیاطی در تماس، اقدامات احتیاطی قطره‌ای و اقدامات احتیاطی هوابُرد.

مجموعه‌ای از اقدامات احتیاطی همگانی یا اقدامات احتیاطی همگانی خون و مایعات بدن توسط CDC و به‌منظور محافظت از کارکنان خدمات درمانی در برابر تماس شغلی با HIV منتشر شده است.

علت‌های عفونت و راه‌های انتقال آن

HCAI: از طریق باکتری، ویروس و قارچ‌هایی ایجاد می‌شود که از انسان و منابع محیطی انتقال می‌یابند.

انتقال از طریق تماس مستقیم: انتقال شخص به شخص ممکن است زمانی اتفاق بیافتد که میکروب‌ها در خون و یا سایر مایعات بدنی بیمار به کارکنان انتقال می‌یابد و یا بالعکس از طریق تماس با غشاهای مخاطی یا پارگی‌های پوستی (بریدگی‌ها، خراش‌ها) منتقل می‌شود.

انتقال غیرمستقیم: ممکن است که عفونت‌ها به‌طور غیرمستقیم و از طریق وسایلی مانند دماسنج، گوشی‌های طبی و سایر تجهیزات آلوده، تجهیزات پزشکی و یا اسباب‌بازی از یک بیمار به بیمار دیگر منتقل شوند. این شیوه عمومی‌ترین نحوه‌ی انتقال در محیط‌های مراقبت سلامت است.

انتقال قطره‌ای: ذرات تنفسی حامل پاتوژن‌ها هنگام عطسه، سرفه و یا حرف زدن بیمار و همچنین در طول اقداماتی از قبیل ساکشن و سوند گذاری منتقل می‌شوند.

انتقال هوابُرد بیماری‌های عفونی از طریق انتشار ذرات هوابُرد (ذرات ناشی از قطرات معلق) و یا ذرات کوچکِ قابل‌تنفس در محدوده‌ی عوامل عفونی اتفاق می‌افتد و در طول زمان و مکان ناقل عفونت باقی می‌مانند. (به‌عنوان‌مثال قارچ آسپرژیلوس و ميکوباکتريوم توبرکلوزيس)

در معرض قرار گرفتن از راه پوست از طریق سوزن‌های آلوده اتفاق می‌افتد.

جمعیت بیماران مستعد عفونت‌های مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی

شامل افرادی با شرایط دشوار پزشکی، افرادی که اخیراً تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند و یا افرادی با وسایلی از قبیل کتترهای ادراری و یا لوله‌های هوایی است.

پیشگیری از عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی: اولویت مناطق

1. پاکیزگی محیطی

پاکیزگی محیطی در بیمارستان برای کاهش عفونت‌ها ضروری است. انتخاب عوامل ضدعفونی‌کننده به فاکتورهای فراوانی نیاز دارد و هر یک از مراکز می‌بایست سیاست‌ها و رویه‌های موجود را در این خصوص داشته باشند.

2. ضدعفونی کردن و استریلیزاسیون وسایل، تجهیزات و ابزارها

تجهیزات، وسایل و ابزارها می‌بایست طبق توصیه‌های اکید زیر استریل و ضدعفونی شوند.

3. برچسب‌گذاری تجهیزات پزشکی برای یک‌بار استفاده وسایلی که برای یک‌بار استفاده برچسب زده شده‌اند، توسط کارخانه‌ها، با این هدف که مجدداً مورداستفاده قرار نگیرند طراحی شده‌اند. به‌عنوان‌مثال، سرنگ‌های تزریق یک‌بارمصرف نباید مجدداً مورداستفاده قرار گیرند زیرا خطر عفونت بسیار بالا است. وسایل تزریق یک‌بارمصرف شامل سرنگ‌های استریل زیر جلدی، سوزن‌های زیر جلدی استریل، سرنگ‌های خود ایستا برای اهداف ایمن‌سازی، سرنگ‌هایی با ویژگی پیشگیری از استفاده مجدد برای اهداف کلی و سرنگ‌هایی با ویژگی‌های پیشگیری از نیدل استیک (به‌عنوان‌مثال سرنگ‌های ایمن) برای اهداف کلی می‌باشند.

4. بهداشت دست

بهداشت دست مهم‌ترین مداخله‌ای است که ارائه‌دهندگان خدمات درمانی می‌توانند برای پیشگیری از عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی انجام دهند. الزامات رعایت بهداشت دست در هر زمان از آن رو است که ممکن است میکروارگانیسم‌ها از سطح پوست به سطحی دیگر انتقال یابند. مدل 5 موقعیت برای بهداشت دست سازمان جهانی بهداشت عبارت است از:

1. قبل از تماس با بیمار؛

2. قبل از اقدامات درمانی تمیز / استریل؛

3. پس از خطر مواجهه با مایعات بدن؛

4. پس از تماس با بیمار؛

5. پس از تماس با فضای پیرامون بیمار.

پاک‌کردن یا شست و شوی دست‌ها

پاک‌کردن دست‌ها با محلول‌های با پایه‌ی الکلی یک روش ترجیحی در اکثر موقعیت‌های روتین بالینی است، زیرا الکل سریع‌تر از صابون عمل می‌کند. برای غیرفعال کردن میکروارگانیسم‌ها، این روش تأثیر طولانی‌تری دارد و اقدامات مربوط به تمیز کردن در زمان کمتری انجام می‌شود. استفاده‌ی مکرر این محلول‌ها در محیط‌های درمانی، خشکی پوست اتفاق می‌افتد که در صورت استفاده از محلول‌هایی با فرمولاسیون صحیح، این اتفاق کمتر رخ خواهد داد.

مالش دست آسان‌تر است زیرا دسترسی به آب تمیز و صابون نیاز نیست. موقعیت‌های ویژه‌ای وجود دارد که شست و شوی دست در این موارد توصیه می‌شود.

راهنمای بهداشت دست سازمان جهانی بهداشت در مراقبت سلامت

توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت در خصوص بهداشت دست در خدمات درمانی عبارت‌اند از:

§ پیش از شروع اقدامات بالینی معمول، جواهرات مچ و دستان خود را خارج کرده و خراش‌ها و بریدگی‌ها را با پوشش ضد آب بپوشانید؛

§ ناخن‌ها می‌بایست کوتاه نگه داشته شود و ناخن‌های مصنوعی نباید فرسوده باشد؛

§ دستان خود را، هنگامی‌که آشکارا کثیف یا آغشته به خون و یا سایر مایعات بدن هستند و پس از استفاده از توالت، با صابون و آب بشویید؛

§ هنگامی‌که در معرض پاتوژن‌های پنهان قرار گرفتن ثابت می‌شود و در طول مدت شیوع کلستریدیوم دیفیسیل، شستن دست با صابون و آب پیشنهاد می‌شود؛

§ استفاده از محلول‌های پاک‌کننده‌ی دست با پایه‌ی الکل به‌عنوان یک روش ترجیحی برای ضدعفونی کردن روزمره‌ی دست‌ها، زمانی که دست‌ها آشکارا آلوده نیستند، توصیه می‌شود.

§ اگر محلول‌های پاک‌کننده‌ی دست با پایه الکل در دسترس نباشد، دستانتان را با آب و صابون بشویید.

۵. استفاده از وسایل حفاظت شخصی

وسایل حفاظت فردی (PPE) شامل گان، دستکش، محافظ چشم، پیش‌بند، کاور کفش و ماسک صورت است.

دستکش‌ها

بروشور اطلاعات استفاده از دستکش سازمان جهانی بهداشت، اقدامات زیر را توصیه می‌کند:

§ استفاده از دستکش جایگزین نیاز به بهداشت دست از طریق پاک‌کردن یا شستشوی دست نمی‌شود؛

§ از دستکش زمانی استفاده کنید که به‌طور معقول انتظار می‌رود که با خون و سایر مواد عفونی بالقوه و غشای مخاطی و یا پوست غیرسالم تماس ایجاد می‌شود؛

§ پس از درمان بیمار، دستکش را تعویض کنید. دستکش را برای بیش از یک بیمار استفاده نکنید؛

§ هنگامی‌که دستکش می‌پوشید آن‌ها را در طول مدت مراقبت از بیمار، زمانی که از یک قسمت از بدن آلوده به سایر قسمت‌های بدن حرکت می‌کنید (شامل پوست غیرسالم؛ غشای مخاطی و یا تجهیزات پزشکی)، تعویض کنید.

§ استفاده‌ی مجدد از دستکش توصیه نمی‌شود. در موارد استفاده‌ی مجدد از دستکش‌ها سریع‌ترین روش را به‌کار گیرید.

گان و ماسک‌های صورت

گان‌‌‌ها از آلودگی لباس با خون، مایعات بدنی و سایر عفونت‌های پنهانی پیشگیری می‌کنند. دستورالعمل‌ها تأکید دارند که:

§ هنگامی‌که در تماس نزدیک با بیماران، مواد و تجهیزات هستید و یا زمانی که درخطر آلودگی‌ قرار دارید از پیش‌بندهای پلاستیکی یک‌بارمصرف استفاده کنید؛

§ پیش‌بند را پس از هر اقدام درمانی دور بیندازید. لباس‌های محافظ غیرقابل دور انداختن می‌بایست به لاندری فرستاده شوند؛

§ گان‌های پوشاننده‌ی تمام بدن را زمانی استفاده کنید که خطر پاشیدن خون، مایعات بدن، ترشحات یا مدفوع، به‌استثنای عرق بدن وجود دارد؛

§ ماسک‌های صورت و محافظ چشم می‌بایست هنگامی‌که خطر پاشیدن خون، مایعات بدن و ترشحات به‌صورت و چشم‌ها وجود دارد، مورداستفاده قرار گیرد.

6. استفاده و دفع ایمن سرسوزن‌ها

ارائه‌دهندگان خدمات درمانی می‌بایست از جراحات نیدل استیک آگاه باشند. به‌کارگیری اقدامات زیر برای اجتناب از این جراحات توصیه می‌شود:

§ نگه‌داشتن سرسوزن‌ها تا حداقل ممکن؛

§ جلوگیری از درپوش گذاشتن، خم کردن و یا شکستن سرسوزن‌ها بعد از استفاده؛

§ قرار دادن سرسوزن‌ها مستقیماً در ظروف مواد زائد نوک‌تیز بلافاصله پس از استفاده؛

§ ظروف مواد زائد نوک‌تیز را بیش‌ازحد پر نکنید؛

§ این ظروف را در دسترس کودکان قرار ندهید.

§ سرسوزن‌های جمع‌آوری‌شده از بیماران باید درون ظروف مواد زائد نوک‌تیز داخل سِیْفْتی‌باکس قرار داده شود تا خطرات به حداقل برسد؛

§ همیشه آسیب‌های ایجاد شده از طریق سرسوزن‌ها را، در راستای سیاست محلی، گزارش کنید.

ارائه‌دهندگان خدمات درمانی مسئولیت دارند تا برای به حداقل رساندن انتشار عفونت‌ها و تشویق بیماران و سایر ارائه‌دهندگان خدمات درمانی به مشارکت در اقدامات منجر به کاهش شیوع عفونت‌ها تلاش کنند.

ارائه‌دهندگان خدمات درمانی نیاز دارند:

· احتیاطات استاندارد شامل بهداشت دست را رعایت کنند؛

· علیه ویروس هپاتیت ب ایمن‌سازی شوند؛

· بدانند که درصورتی‌که با وسایل تیز و برنده دچار آسیب شدند و یا در معرض خون و سایر مایعات بدنی و یا پاتوژن‌های بالقوه قرار گرفتند، چه کاری انجام دهند؛

· احتیاطات مناسب را هنگامی‌که آن‌ها خودشان بیمار هستند و نمی‌توانند از بیماران عفونی یا محیط کار آلوده‌ی خود دوری کنند به‌کار گیرند.

· به‌عنوان الگویی برای اقدامات بالینی خوب و ایمنی بیمار عمل کنند و دیگران را به استفاده‌ی مناسب از اقدامات احتیاطی تشویق کنند؛

· در استفاده از روش‌ها و تکنولوژی‌های استرلیزاسیون وسایل متنوع تخصص کافی داشته باشند.

خلاصه

به‌منظور کاهش شیوع عفونت‌های مرتبط با خدمات درمانی:

§ دستورالعمل‌های اصلی در هر یک از محیط‌های بالینی و جایی که افراد مشغول به‌کار هستند را بدانند؛

§ جهت کاهش احتمال انتقال عفونت مسئولیت‌پذیر باشند؛

§ استانداردها و اقدامات احتیاطی بر اساس انتقال را به‌کار گیرند؛

§ اجازه دهند که کارکنان از کمبود یا اتمام منابع با خبر باشند؛

§ به بیماران و خانواده‌های آنان در خصوص بهداشت دست و انتقال عفونت آموزش دهند.

پیشگیری و کنترل مؤثر عفونت‌ها نیاز دارد به دانش در خصوص:

§ وسعت مشکلات

§ دلایل اصلی و نوع عفونت‌ها

§ مدل‌های انتقال درزمینه‌ی خدمات درمانی

§ اصول اساسی و روش‌های پیشگیری و کنترل عفونت‌ها

نام:
ایمیل:
* نظر: