دوشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۴:۴۵ Monday, 17 December 2018 |
تاریخ انتشار: ۱۱:۳۰ - ۲۷ فروردين ۱۳۹۷
کد خبر: ۳۵۰۹
تندرست نیوز؛تندرست نیوز- صفورا میرزایی/خانم نجفی کارشناس ارشد روانشناسی در گفتگو با خبرنگار تندرست نیوزمعتقد است : هریک از ما با توجه به جایگاهی که در خانواده داشتیم و درآن پرورش یافتیم جامعه پا می گذاریم و روابط اجتمایی برقرار می کنیم.

وی افزود : درواقع این خانواده است که بوسیله الگوهای ژنتیکی و تربیتی شخصیت اجتمایی ما راشکل می دهد وما با دنیای پیرامون خود ارتباط برقرار می کنیم و روابط ایجاد شده می تواند موجب رفع نیازهای اجتمایی وبالندگی شخص گردد.

اشاره کرد:  داشتن رابطه اجتمایی مناسب به شخصیتی کامل و مناسب احتیاج دارد.وبا توجه به این مطلب که شخصیت فرد همان ساختاری است که درمراحل اولیه تکوین احتساب کرده وبه وسیله ی آن نقابی فراهم کرده که در اجتماع بتواند با دیگران با ساختاری شخصیتی متفاوت  سازگاری فراهم آورد و به اهداف خود برسد.

روانشناس ادامه داد: وقتی یک انسان هنوز دارای الگویی لذت طلبانه است.  ویژگی کودکی رشد نیافته دارد  از ریسک کردن می ترسد درروابط اجتمایی  فقط  منافع خود را می بیند و وقتی دچارمشکلات می شود بدون داشتن قدرت حل مسله احساس ناکامی می کند و دیگران را مقصر دانسته وبه پرخاشگری متوسل می شود ویا احساس درماندگی وجودش را فرا می گیرد.

در ادامه گفتگو نجفی تصریح کرد : یا انسانی دارای ویژگی و سجایای اخلاقی با احساس همکاری وهمدلی بی شک یا افراد پیرامون خود مطابق با منش رشد یافته خود برخورد می کند با انسانها همدلی کرده وهرگز آرزوی دردسر دوستان و آشنایان  خود را ندارد وحتی ازهرگونه کمک به اطرافیان خود ابایی ندارد واین رفتار را نشانه ساده لوحی هم نمی داند.

یاد آور شد: اگردریک محیط کار حس رقابت به قدری زیاد باشد که افراد آن به هرقیمتی برای رسیدن به ترفیع دست به هر عملی زند و به قیمت از دست دادن دوستان و روابط خوبشان شود وزیر پا گذاشتن انسانیت شود وهمدلی را برهم زند می توان گفت این محیط رشد نایافته است چون انسان با ویژگی  درسطح پایین اخلاقی آن راهدایت می کند  قطعا دراین شرایط هیچ انسانی رشد نمی کند وروابط  حاکم برآن حتی موجبات سقوط انسانیت را فراهم می کند.

این شخص افزود : پیرامون ما ازتک تک انسانهایی تشکیل شده با ویژگیهای منحصر به فرد واین خود فرد است که با انتخاب نوع رابطه با انسانهای دیگر ارتباط برقرار می کند .نوع  روابط اجتمایی تعیین کننده میزان رشد اخلاقی و روانی ماست. 

خاطر نشان کرد : فرد دریک محیط اجتمایی (مثل محیط کار) شبیه کودکی بهانه جو می باشد واز شرایط مدام شکایت کرده نق بزند از دست دوستان خود گله مندانه به دیگردوستان متوسل شود ویا با درماندگی گوشه عزلت انتخاب کند و از هر رابط ای هراس داشته باشد و در واقع این شکلی از رابطه کودکی رشد نکرده در  شخصیت فرد است. وممکن است  درروابط خود بسیار محتاط وگریزان از هرنوع  تغییرو بدبین و به دوراز هرنوع خلاقییت این منش در واقع شبیه به والدی است که هراسان وبدون انعطاف با قوانین سفت سخت با اطرافیان برخورد می کند این ویژگی والد بودن شخص قلمداد می شود وباعث دورشدن جوانترها از شخص شده وگریزشان را فراهم می کند.

و در نهایت اینکه :  فردی که دارای شخصیتی بالغ  است  نشانه آن پویایی انعطاف پذیری بالا و سادگی همراه  با صداقتی صرف که با کارایی و احساس مسولیت بالا یا دوستان خود محیطی گرم تشکیل می دهد قطعا محیط چنین افرادی جهتی روبه رشد دارد. 

خلاصه کلام میتوان گفت این من هستم  تعیین کننده در محیط زندگی و کارم که شبیه کودکی نارس و ناپخته باشم ویا شبیه والدی محتاط و بدبین  و یا فردی پویا وانعطاف پذیر با رشداخلاقی بالا و همدلی دلسوزانه محیطی دوستانه وپویا را بوجود آورده که موجبات رشد و پختگی خود و دوستان را فراهم می کند .

 

نام:
ایمیل:
* نظر: