دوشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۸ - ۰۸:۴۹ Monday, 18 November 2019 |
تاریخ انتشار: ۱۰:۴۳ - ۱۹ آبان ۱۳۹۸
کد خبر: ۳۶۸۳۳
تندرست نیوز؛آمار منتشر شده از سوی فدراسیون بین‌المللی دیابت حاکی است که بیش از ۴۱۸ میلیون نفر از بزرگسالان در سراسر جهان به دیابت مبتلا هستند و تا ۲۵ سال آینده این رقم به بیش از ۶۰۰ میلیون نفر خواهد رسید.
برآوردها نشان از افزایش دو برابری عده مبتلایان به دیابت در منطقه خاورمیانه و شمال افریقا دارد یعنی ۳۵ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر به ۷۲ میلیون و ۱۰۰هزار نفر خواهد رسید. در ایران نیز بیش از ۱۲ درصد بزرگسالان به دیابت مبتلا هستند که به معضلی بهداشتی- درمانی و اجتماعی بدل شده است.

هدف اصلی در درمان دیابت، قرار دادن دیابتی در شرایطی است که بتواند بدون محدودیت، از زندگی فعال وشاداب و طول عمر طبیعی برخوردار گردد. تحقق چنین شرایطی امکان‌پذیر نیست مگر با آموزش به بیمار و اطرافیان وی. مبتلایان به بیماری‌های مزمن از جمله دیابت، نیازمند همراهی و حمایت هستند تا بتوانند بخوبی دستورات درمانی را در زندگی روزمره خود به کار بندند و برنامه خود را پیش ببرند.

در درمان دیابت، محور، فرد دیابتی است. به این ترتیب پزشک نباید در نقش قیم بیمار ظاهر شود بلکه باید خود را شریک درمان بداند و در همین راستاست که آموزش به عنوان شرط اساسی درمان مطرح می‌شود تا فرد دیابتی برای همکاری در تیم درمانی آماده گردد. آموزش‌ها باید به گونه‌ای باشد که دیابتی را به توانمندی لازم برساند تا دیابتی بتواند از عهده مشارکت برآید. اصولاً دیابتی‌های نوع ۱ و یا افراد تحت انسولین درمانی باید تحت آموزش قرار گیرند و به دیابتی‌های نوع ۲ نیز توصیه شده است که تحت آموزش‌های لازم قرار گیرند.

متأسفانه ضرورت آموزش کیفی و کاربردی با هدف کنترل مطلوب قندخون و مهم‌تر از آن بهبود کیفیت زندگی دیابتی مقوله‌ای است که هنوز در کشور به آن اهمیت داده نمی‌شود. اگر چه انجمن دیابت ایران و فعالان آموزش در این حوزه، از صرف وقت گرانبهای خود دریغ نورزیده‌اند و آنچه امروزه در تأیید آموزش در محافل علمی مشاهده می‌شود حاصل فعالیت‌های پی‌گیر سال‌های متمادی این تلاشگران است، با این وجود هنوز شاهد آمارهای هزینه‌های گزاف درمان عوارض دیابت ناشی از سهل‌انگاری‌ها و درمان‌های نادرست دیابت و حتی مرگ و میر هستیم.

دستورالعمل‌های بالینی سال‌هاست به ما توصیه می‌کند هر فرد دیابتی باید از آموزش‌های لازم برخوردار شود. این آموزش‌ها باید بلافاصله بعد از تشخیص دیابت آغاز گردد و سپس نیز بر اساس نیاز بیمار ادامه یابد. این آموزش‌ها نه فقط فرد دیابتی بلکه اطرافیان وی را نیز باید دربرگیرد. طبق نظر کارشناسان علوم رفتاری، اصولاً تغییر هر رفتار زمانی میسر است که، نخست به فرد اطلاعات مربوط به رفتار هدف داده شود و دوم، انگیزه کافی برای مشارکت در تغییر رفتار و اعمال رفتار جدید به وجود آید.  

دونکته ذکر شده، مهم‌ترین و برجسته‌ترین وظایف یک آموزش‌دهنده است. اما از سوی دیگر، سیاست‌گذاران، متخصصان و دست‌اندرکاران اجرایی نیز باید از چنین افرادی حمایت کنند تا وی همچنان بتوانند انگیزه خویش را در ادامه این فعالیت پرمسئولیت و نیازمند تلاش مستمر، حفظ کنند.

شادروان فاطمه طالقانی، کسی که به حق می‌توان وی را سمبل یک آموزش‌دهنده متعهد دانست و کسی که زندگی خویش را وقف آموزش تغذیه به دیابتی‌ها کرد،  می گفت: ایجاد ارتباط مناسب و صرف وقت برای دستیابی به مقصود یعنی سلامتی؛ ویژگی است که هر که ادعای درمان کسی را دارد باید به آن عمل کند و فراموش نکنیم که در برقراری این ارتباط، زمان مطرح نیست.

منبع: ایرنا
نام:
ایمیل:
* نظر: