يکشنبه ۰۶ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۳۳ Sunday, 27 May 2018 |
تاریخ انتشار: ۱۱:۳۰ - ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۷
کد خبر: ۴۶۴۸
تعداد نظرات: ۱ نظر
می‌گل هشترودی
تندرست نیوز؛می‌گل هشترودی- خیلی وقت است که لایحه حمایت از کودکان در پیچ و تاب های مجلس خاک می خورد، این در حالی است که هر روز با مشکل جدیدی برای کودکان رو به رو هستیم. تجاوز به کودکان، کودکان کار، کودکان بی شناسنامه و کودکان نا مشروع محوریت اصلی این مشکلات را تشکیل می دهند اما آمار های تکان دهنده ای که این رو زها از افزایش کودکان نامشروع ارائه می شود نشان دهنده این است که آژیر قرمز زنان تن فروش به صدا در آمده است.

 

«آمار کودکان متولد خارج از نکاح تکان دهنده است.تنها 600 کودک خارج از نکاح به من مراجعه کرده اند اما بسیاری هم به من مراجعه نمی‌کنند. آمار کودکان بدون شناسنامه از چند میلیون هم بیشتر است.» این ها گفته های فاطمه دانشور، فعال حوزه کودکان در باره کودکان نا مشروع یا خارج از نکاح است. کودکانی که از حق زندگی تنها نفس کشیدن نصیبشان شده است. این در حالی است که سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران بهمن ماه سال گذشته درباره ارائه آمار از کودکان نا مشروع گفته بود:« آماری در خصوص کودکان نامشروع وجود ندارد و زمانی میتوان گفت تعداد این کودکان افزایش یا کاهش یافته است که عدد پایه برای آن وجود داشته باشد.» حالا اما صحبت از جمعیت میلیونی این افراد در میان است، آمار نه چندان دقیقی که اگر واقعیت داشته باشد نشان دهنده این است که فحشا، از مرز هشدار گذشته است.

دانشور می گوید:« کودکانی وجود دارند که نمی‌توان برای آن‌ها شناسنامه تهیه کرد. کودکانی که به علت نوع خاص تولدشان (کودکان خارج از نکاح) قادر به گرفتن شناسنامه برایشان نشده اند.به شخصه  با دو وزیر درخصوص این کودکان صحبت کرده و مشکلشان رامطرح کردم   اما هر دو به گونه‌ای واکنش نشان دادند و وانمود کردند که تعداد این کودکان کم است و رقم مهمی نیست. تنها 600 کودک خارج از نکاح به من مراجعه کرده‌اند، این 600 کودک مراجعه کننده تاکنون شناسنامه ندارند. زمانی که شناسنامه نباشد آن کودک از بسیاری خدمات اجتماعی مانند آموزش و دیگر خدمات محروم می‌شود. به عنوان مثال کودک مراجعه کننده 14 ساله‌ای بود که تا به این سن نتوانسته بود شناسنامه بگیرد. این دسته از کودکان به علت نداشتن شناسنامه نمی‌توانند در مدرسه ثبت نام کنند و شرافتمندانه‌ترین شغل ممکن هم برایشان دستفروشی است. بسیاری از این کودکان خرده فروش مواد مخدر هستند.  مسیری جز بزه برایشان نمی‌ماند و قتل هم یکی از کارهایی است که ممکن است انجام دهند.  سوال اینجاست که این غفلت‌ها تا چه زمانی ادامه‌دار خواهد بود؟ تا چه زمانی باید منتظر حمایت از کودکان باشیم و چقدر باید صبر کنیم تا لایحه حمایت از کودکان به تصویب برسد؟ »

لایحه حمایت از کودکان چند سالی است که قرار است به تصویب برسد و نرسیده است  اما در حال حاضر در قوانین کشور ما اگر کودکی از رابطه آزاد زن و مرد متولد شود، از نظر حقوقی برای وی هیچ حمایت قانونی وجود نخواهد داشت و طفلی كه از روابط آزاد متولد می‌شود با آنكه نسب طبيعی و خونی با پدر و مادر خود دارد ولی قانون نسب او را نشناخته و در بسياری از موارد حقوق اطفال مشروع را برای آنها به رسميت نمی‌شناسند، هر چند اقتضای حمايت از چنين اطفالی كه قربانی گناه والدين خود شده‌اند اين است كه تدابير لازم برای حفظ حقوق آنها انجام پذيرد اما در حقیقت چنین نیست.

هر چند قرار بود که این عدم حمایت‌های قانونی درباره‌ی کودکان نامشروع، به کاهش اشاعه‌ی این امر ناشایست بیانجامد و محدود کردن آن، کوچکترین کار در جلوگیری از این روند محسوب ‌شود اما آمارها ناقص ارائه شده از کودکان نا مشروع حاکی از این است که این عدم حمایت ها نه تنها کار ساز نبوده بلکه موجب نادیده گرفته شدن این بچه ها و رشد روز افزون آن ها زیر پوست شهر نیز شده است و حالا که فاطمه دانشور از اعتیاد نوزادان خارج از نکاح یا ابتلای آن ها به HIV سخن می گوید، می توان گفت که بیش از پیش  وجود این خلاء قانونی روشن و شفاف است؛ او می گوید:« بی‌شک تعدادی از این کودکان دارای بیماری HIVهستند و عمدتا معتاد متولد می‌شوند که احتیاج به سم‌زدایی و مراقبت دارند. اگر مادر ابتلا به HIV باشد کودک هم با این بیماری متولد می‌شود. طرح تحول سلامت در شناسایی و کنترل این کودکان تا حد بالایی کمک کرده اما باز هم با موفقیت صد در صدی فاصله دارد. کودکان خارج از نکاح عمدتا حاصل تن فروشی زنان بی خانمان، کارتن خواب و دختران فراری هستند، در قم و مشهد مکان‌های تن فروشی بسیار زیادی وجود دارد. بر اساس آمارها بیشترین  این عمل به کرج، تهران، مشهد و ورامین اختصاص یافته است.»

یکی از راه حل های ارائه شده توسط برخی مسئولین که موجب شد برخی نمایندگان مجلس نیز به جای تصویب لایحه حمایت از کودکان روی این راه حل بی اساس صحه بگذارند؛ مقطوع النسل کردن زنان خیابانی بود که اواخر سال 95 مطرح شد. برخی معتقد بودند به جای حل مشکلات اجتماعی باید آن ها را پاک کرد و در پی آن تصمیم به مقطوع النسل کردن زنان گرفتند. هر چند که این موضوع با واکنش های بسیاری همراه شد و خیلی از اعضای فراکسیون زنان آن را خارج از مواضع شرعی دانستند اما زمزمه های آن هنوز هم از برخی گوشه کنار ها به گوش می رسد. واقعیت این است که راه حل مبارزه با فحشا این نیست؛ سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران درباره وضعیت زنان کارتن خواب می گوید: «زنان بی خانمان چند گروه هستند؛ گروهی که درگیر مواد مخدر هستند می‌توانند به مراکزی که برای درمان کاهش آسیب است مراجعه کنند که برخی از این مراکز شبانه روزی است.برخی زنان بی خانمان هستند و شهرداری یک مرکز را در لویزان برای این گروه راه اندازی کرده است، البته مراکز مادر و کودک نیز بصورت شبانه روزی در حال فعالیت است. در این بین یکسری زنان هستند که ویژه هستند که اگر مشمول مراکز بازپروری زنان شوند می‌توانند در مراکز بهزیستی مورد حمایت قرار می‌گیرند. اگر دخترانی باشند که زیر ۱۸ سال سن داشته باشندطبق قانون حمایت از کودکان بی سرپرست در صورتی که بدسرپرستی و بی سرپرستی آنها تایید شود می توانند با حضانتی که سیستم قضایی برای آنها تعیین می‌کند تحت خدمات بهزیستی در مراکز شبانه روزی قرار گیرند وآیین نامه اجرایی برای این موضوع وجود دارد. اگر دختر باشند و مشکل اخلاقی نداشته باشند و بالای ۱۸ سال باشند خانه سلامت برای این افراد در نظر گرفته خواهد شد البته آنچه که نگران کننده است، افزایش زنان بی خانمان است که نیاز به حمایت دارند؛ جامعه نسبت به آسیب های اجتماعی زنان یک مقاومت و حساسیت بیشتری دارد و باید خدمات بیشتری به این دسته تعلق گیرد.» البته که خدمات بیش تر برای زنان کارتن خواب و تن فروش و همچنین جلوگیری از افزایش کودکان نا مشروع؛ مقطوع النسل کردن این افراد نیست.

واقعیت این است که کودکان نامشروع یا خارج از نکاح همیشه وجود داشته‌اند. هر چند که این روز ها با رشد میلیونی کودکان این کودکان مواجه هستیم اما مهم این است که بعد از گذشت چندین قرن جوامع با این دسته از کودکان چگونه رفتار می‌کنند. آیا این کودکان ناخواسته‌ را به عنوان عضوی از بدنه جامعه می‌پذیرند یا آن‌ها را طرد می‌کنند؟ باید به این موضوع توجه داشت که با پذیرفته نشدن این کودکان در جامعه، هیچ مشکلی که حل نخواهد شد، هیچ! بلکه ممکن است این کودکان خارج از نکاح به طریقی دیگر به معضلی اساسی در جامعه تبدیل شوند. نداشتن شناسنامه در جامعه کنونی عمده مشکل این دسته از کودکان است که آن ها را از حق طبیعی زندگی خود دور می کند و  به سوی بزهکاری سوق می دهد. جا دارد که از مسئولین سوال کنیم چرا فکری به حال لایحه حمایت از کودکان نمی کنند تا مشکلات اجتماعی به مهضلی بزرگ تبدیل نشوند؟

نام:
ایمیل:
* نظر:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
علی
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۱۲ - ۱۳۹۷/۰۲/۰۸
واقعا فقر وبیکاری منجر به چنین فاجعه ای شده است باید به فکر فقراباشیم
پر بیینده ترین عناوین