پنجشنبه ۲۹ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۴:۲۱ Thursday, 20 September 2018 |
تاریخ انتشار: ۱۳:۰۲ - ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
کد خبر: ۹۸۱۶
صفورا میرزایی
تندرست نیوز؛بسیاری ازکودکان و حتی آدم های بالغی که در اطراف ما زندگی می کنند قربانی تجاوزو آزار جنسی شده اند و از اینکه دردشان را مطرح کنند می ترسند چرا که خانواده و دوستان از ترس آبرو و برملا شدن اسرار خانوادگی سکوت کنند و در خیال خودشان می پندارن که شاید با گوش به گوش رسیدن این راز دیگر کسی با آنها صحبت نکند و انگشت نمای کوچه و بازار شوند . و حتی قوانین جامعه طوری است که از آن‌ها حمایت نمی‌کند و در نهایت تنها یک برچسب روی آن‌ها باقی می ماند.


دکتر زهره نجفی روانشناس در مورد بی توجهی والدین از موضوع تجاوز  می گوید: بی هدفی در زندگی والدین  ،  بی توجهی والدین نسبت به اتفاقات بیرون از چهار چوب خانه ،و نا آشنا بودن به فرزند پروری ، غفلت والدین از سرگرمی های فرزندان خود ، تزریق ترس به کودکان شاید دلایلی برای آزار جنسی کودکانمان باشد . 

وی افزود : زمانی که والدین احساس می کنند قدرت در دست شان است و مدیریت غلطی که مبنایش حساب بردن و ترس در کودکان است  و اگر مشکلی پیش آمد فقط وفقط فرزند مقصر است  و علتش تنبه های بی موردی است نتیجه می شود سکوت سکوت ........... 

زنی بخاطر نگاه مریض آلود دوست شوهرش به زندگی زناشویی خود پایان داد و با تمام اضطراب و استرسی که داشت از داستان زندگیش گفت : « زیاد به خانه ما می آمد اوایل متوجه نگاهش نمی شدم اما زمانی که با پسرم بازی می کرد احساس بدی به سراغم می آمد و دلواپس پسرم  می شدم تا اینکه شوهرم به من تذکر می داد لباس مناسب بپوش زیاد نخند و یا حتی یک بار گفت صحبت نکن چرا زمانی که به خانه دعوتش می کرد به این موضوع فکر نمی کرد که او بیمار است و نه،  من به فکر خیانت هستم نگاه او من را اذیت می کرد حرف هایش به تنم خنجر می زد و من از ترس اینکه شوهرم به من بدگمان نشود سکوت می کردم و حالا من ماخزه شدم و شوهرم به من تهمت زده که خیانت کردم »   

 زن دیگری که او هم به وسیله یک راننده تاکسی مورد تجاوز قرار گرفته و علاوه بر تجاوز، متجاوز اموال و کیفش را هم سرقت کرده است، می‌گوید:«وقتی برای شکایت از متهم به اداره پلیس رفتم درباره تجاوز جنسی چیزی نگفتم و تنها به خاطر دزدیده شدن اموالم شکایت کردم. همان روز بارها ماجرای تجاوز از جلوی چشم‌هایم گذشت، گریه کردم و تعداد زیادی قرص خواب خریدم و به خانه رفتم. می‌خواستم در سکوت و بیهوشی این موضوع را فراموش کنم. نمی‌دانستم باید به شوهرم چه چیزی بگویم. پسر کوچکم اگر موضوع‌ر ا می فهمید چه برخوردی نشان می‌داد. 

حالا مدت‌هاست که دیگر نمی‌توانم با خانواده‌ام ارتباط برقرار کنم و از اینکه پیش روانشناس بروم می‌ترسم.   می‌ترسم شوهرم یا خانواده‌ام موضوع را بفهمند و سکوت مبهمم هم برای‌شان سوال برانگیز باشد.  نجفی با اشاره به اینکه معمولا آزارهای جنسی در کشور ما تابو است و دلایل متعددی دارد، می‌گوید:« 

این دلایل باعث شده که صحبت کردن درباره تجاوز جنسی تبدیل به تابو شود. یکي اینکه کسی که مورد تجاوز قرار گرفته اگر این موضوع را مطرح کند تا آخر عمرش تحت تاثیر آن حادثه تلخ است. قربانیان به این می‌اندیشند که با گفتن این موضوع تمام آینده‌شان را از دست می‌دهند و دیگر نمی‌توانند مانند یک انسان معمولی در جامعه زندگی کنند. به خاطر همین این موضوع را اعلام نمی‌کنند». 

این دکتر روانشناس نقش آبرو را در فرهنگ ما علت دیگری برای سکوت قربانیان جنسی اعلام می کند و ادامه می دهد:« از دست دادن آبرو یکی از موارد اصلی در کتمان کردن تجاوزهای جنسی است. در بسیاری از مواقع کسی که به قربانی تعرض می‌کند از نزدیکان یا آشنایان است، یعنی کسی است که قربانی او را یک یا چند بار دیده یا از اقوام او بوده است. حتی اگر غریبه باشد باز هم ماجرای تجاوز کتمان می‌شود. در مورد تجاوز به زنان این موضوع وجود دارد که اگر از متجاوز شکایت کنند و به گوش بقیه برسد چه قضاوتی برای‌شان به همراه خواهد داشت. شاید دیگر نتوانند در جامعه مانند قبل حضور داشته باشند و از سوی مردم مدام در معرض قضاوت منفی قرار بگیرند». 

وی از دلتمردان گفت که نتوانستند امنیت فرهنگی را در جامعه برقرار کنند آنها فقط توانسته اند موضوع را انکار کنند و صورت مسئله بین اقشار مختلف جامعه را پاک کردند و مقصر را جنس ظریف زنان دانستند که با تلنگری می شکنند آنها اگر درست هنجار و ناهنجاری را به جامعه می شناختند الان با این مشکلات دست و پنجه نرم نمی کردیم می شود با فرهنگ سازی و احتمالات ناخوشایند بین زنان و مردان را آگاه ساخت .عدم اعتماد در جامعه آسیب زیانباری به بدنه جامعه زده می شود .  
نام:
ایمیل:
* نظر: